Ter verdediging van kale mannen en hun geile halve kapsels

Jason Statham 3

Op een dag besloot een kalende man om z’n haar helemaal af te scheren. Alles of niets!, dacht ie. En: zo zal iedereen denken dat het mijn eigen keuze was om eruit te zien als een neonazi! En: uiteindelijk zouden alle rassen inderdaad apart moeten leven!

Jack Nicholson

Zo liep hij dan rond, in de winter met een muts en in de zomer met een pet. Tussenseizoenen waren genoeglijk. Andere kalende mannen zagen het en wilden dit ook. Het halve kapsel was toch maar voor snobbige acteurs vanuit de jaren ’80 en ze zouden hun totale gladheid eventueel kunnen compenseren met een baard of een stevig borsttapijt dat tiert uit een te lage mannendécolleté.

Botton 940411 01
Alain de Botton, Schriftsteller, 11.04.94, Frankfurt, © copyright by Anna Meuer

Nu zitten we opgescheept met een hoop mannen die uit de toekomst lijken te komen of van een andere planeet. Terwijl het halve kapsel hen stààt. Net zoals het Zinédine Zidane, Larry David, Alain de Botton, Bernie Sanders, Jack Nicholson of Jason fucking Statham stààt. En mensen geilen op die kerels. Ja, ook op Bernie. Ondertussen geilt niemand op George Lucas.

George Lucas

En die heeft de stevigste coiff ooit op z’n kop. Word wakker, mensen!

Zijn vrouwen nu grappig of niet?*

Mensen die onderzoeken of vrouwen grappig zijn, verdienen een speciale plek in de hel. Ze bestuderen vrouwen als loslopend vee in hun natuurlijke biotopen – op de werkvloer en in sociale kringen – en meten op of ze hun publiek kunnen doen lachen. Wie kan er immers beter over humor oordelen, dan onderzoekers? Steeds wijst zo’n onderzoek uit dat ‘de mannen’ grappiger zijn. Wat een kaakslag.

Ik vraag me af hoe sommige onderzoekers hun diploma’s haalden. Ze wijden hun leven aan het onzichtbare verschil tussen mannen en vrouwen en negeren daarbij de verschillen tussen mannen onderling en vrouwen onderling.

blabla
Alle vrouwen blijken hetzelfde? GENIAAL.

Naast het feit dat de premisse van dit soort onderzoek al hopeloos seksistisch en subjectief is, zegt het resultaat natuurlijk impliciet dat ‘de vrouwen’ sukkels zijn, want de redenen voor hun gebrek aan humor zijn altijd “onzekerheid”, “geen gezag” en ergens verloren tussen de lijntjes waarschijnlijk “ze had haar regels”.

“Ze heeft een ander soort humor”, “ze heeft wel wat beters te doen” en “ze kan haar collega’s niet uitstaan” zie ik nergens staan.

Moderne misogynie. Als ‘wetenschappers’ toch bezig zijn met nutteloos onderzoek (waarschijnlijk nog op kosten van de belastingbetalers!), waarom vragen ze zich niet eens af of mannen grappig zijn? Of katholieken? Of Brusselaars?

Laat ons samen onderzoeken welk deel van de bevolking grappig is. En laat ons het grondig doen. We kijken niet alleen naar geslacht, maar ook naar godsdienst, geaardheid, afkomst, leeftijd, gezondheid en regio. Eindelijk zullen we weten of een jonge lesbische West-Vlaamse atheïst met een keelontsteking grappiger is dan een katholieke bejaarde Antwerpse rolstoelpatiënt met bindingsangst. We roepen de winnaars uit. En dan praten we er nooit meer over. Afgesproken?

 

* Ik wilde het eerst niet doen, maar hier gaan we: Tina Fey, Amy Poehler, Julie Delpy, Meryl Streep, Doon Mackichan, Fiona Allen, Sien Eggers, Sarah Alexander, Chelsea Handler, Frieda Van Wijck, Tine Embrechts, Sarah Silverman, Joan Rivers, Natasha Leggero, Wanda Sykes, Betty White, Sofia Vergara, Julia Louis-Dreyfus, Cherry Chevapravatdumrong, Ruby Wax, Tania Van der Sanden, Jennifer Saunders, Rebel Wilson, Jennifer Lawrence, Lena Dunham, Jackee Harry, Jane Krakowski, Susie Essman, Maya Rudolph, Ellen DeGeneres, Estelle Harris, Kristen Wiig, Amy Sedaris, Astrid Bryan (in alle ernst), Barbara Sarafian, Clara Cleymans, Nathalie Meskens en ik. Ik ben grappig.

Een korte schets van alle oude blanke mannen ooit

De wereld staat niet stil. Dat doen enkel oude blanke mannen. Zij staan. Voor iets, bijvoorbeeld het credo dat welbepaalde Europeanen niet deugen. Of naast iets, bijvoorbeeld een bouwwerf. Om in de gaten te houden of die dekselse Europeanen geen bakstenen pikken.

Soms staan ze aan de kant van de weg, liefst niet aan een zebrapad. Dan turen ze in auto’s die voorbij rijden. Tuur niet terug! Dat vinden ze niet fijn. Hou ook nooit halt om hen te laten oversteken, anders vragen ze of je zwakzinnig bent, of zot of wa. Ze tikken dan guitig met hun wijsvinger tegen hun slaap. 1-0 voor de bejaarden.

Ze helpen je wel graag parkeren. Maar wáág het niet hen te bedanken. Dit is wat ze doen.

Meestal kijken ze kwaad en intens, net als hun held Clint Eastwood. Die kan pas een stevig potje kwaad kijken. En ze kijken zelfs kwaad wanneer ze het niet zijn. Zoals wanneer ze hun groenten wegen in de Delhaize of een restaurant vinden dat om 17u een goedkoop avondmaal serveert.

De schrik van Lunch Garden
De schrik van de Lunch Garden

Blanke oude mannen zijn de broze ruggengraat van België. En er is zelfs hoop op meer. Laatst reed ik rond in Brussel en zag ik een oude man staan, op het eerste zicht van Noord-Afrikaanse afkomst. Hij keek me kwaad aan en weigerde over te steken ondanks mijn drukke gebaren. Een gevoel van opluchting overviel me: dan zeggen ze dat inburgering een lachertje is. Voor oude mannen is niets een lachertje. Buiten jouw postuur. Hippie.